Waarom zijn schoolfoto's later zoveel waard?
Ieder jaar is het weer hetzelfde.
De schoolfotograaf komt langs, een paar weken later kan je de foto’s online bestellen, vervolgens krijg je de foto's thuis en voor je het weet verdwijnen ze in een la, een envelop of ergens op een stapeltje.
Op dat moment zijn het "gewoon" weer de schoolfoto's van dit jaar.
Maar geloof me... over een paar jaar kijk je daar héél anders naar.
Je ziet je kind ieder jaar veranderen
Toen mijn kinderen klein waren, viel het me eigenlijk helemaal niet zo op.
Natuurlijk zag ik dat ze groeiden, maar je ziet ze iedere dag. Die veranderingen gaan zo geleidelijk dat je ze bijna niet meer ziet.
Totdat je de schoolfoto's naast elkaar legt.
Ineens zie je hoe klein ze ooit waren. De eerste ontbrekende tand, een nieuw kapsel, de eerste bril, een ondeugende glimlach of juist een heel verlegen gezichtje.
Dat vind ik misschien nog wel het mooiste aan schoolfoto's: je ziet de ontwikkeling van je kind jaar voor jaar terug.
Je vergeet veel meer dan je denkt
En eerlijk... ik ben zóveel vergeten van de eerste jaren op de basisschool.
Juist in de eerste groepen hield ik nog geen schoolfotoboek bij. Ik dacht: "Dat doe ik later wel een keer" en “Dat onthoud ik allemaal wel”
Nou... dat "later" kwam natuurlijk niet en dat onthouden was een illusie. 😅
Pas toen ik de foto's weer tegenkwam, kwamen er ineens allemaal herinneringen terug.
"O ja... toen kreeg mijn zoon zijn bril."
"Toen was mijn dochter net haar eerste tand kwijt."
"O ja! Dat was die juf waar ze zo gek op was."
Zonder die foto's had ik veel van die kleine herinneringen waarschijnlijk nooit meer teruggekregen.
Het zijn niet alleen foto's
Een schoolfoto is eigenlijk veel meer dan een portret.
Het is een momentopname van een heel schooljaar.
Je denkt terug aan vriendjes en vriendinnetjes, een favoriete juf of meester, het schoolplein, een musical, een schoolreisje of misschien wel die ene keer dat je kind iedere ochtend huilend naar school ging... en een paar maanden later fluitend de klas in liep.
Grappig eigenlijk hoe één foto zoveel herinneringen kan oproepen.
Ook voor opa en oma zijn ze goud waard
Bij ons krijgen de opa's en oma's ieder jaar een portretfoto van de kinderen.
Ik merk dat die foto's daar vaak nog steeds een mooi plekje hebben. Op de koelkast bij de ene opa en oma en in een lijstje in de boekenkast bij de andere opa en oma.
En eerlijk... tijdens het schrijven van mijn vorige blog bedacht ik me ineens dat daar dus gewoon een complete back-up van onze schoolfoto's ligt. 🤣
Je toekomstige zelf is je dankbaar
Ik hoor vaak ouders zeggen:
"Ach, die foto's kijk ik later nog wel een keer."
Dat dacht ik dus ook.
Totdat de kinderen ouder werden.
Juist nu vind ik het ontzettend leuk om af en toe terug te bladeren en te zien hoeveel ze veranderd zijn.
En hoe ouder ze worden, hoe minder professionele foto's je eigenlijk nog van ze hebt.
Daardoor worden die jaarlijkse schoolfoto's alleen maar waardevoller.
Mijn tip
Als ik één tip mag geven, is het deze:
Bewaar de schoolfoto's niet "voor later".
Maak er ieder jaar een klein momentje van. Plak de foto's in een fotoboek, schrijf de groep en het schooljaar erbij en leg het daarna weg.
Het kost je misschien vijf minuten.
Maar over tien of twintig jaar blader je door een boek vol herinneringen waarvan je misschien niet eens meer wist dat je ze had.
En geloof me... je toekomstige zelf gaat daar ontzettend blij mee zijn. ❤️
Nog leuker is… Dat je kind straks zijn eigen schoolfotoboek in de boekenkast kan zetten en misschien wel aan zijn/haar eigen kinderen kan laten zien.
Bekijk ook onze andere blogs
Ben je op zoek naar meer tips? Lees dan ook: